برای هر ادعا ابتدا راستی‌آزمایی‌های منتشرشده سازمان‌های شناخته‌شده راستی‌آزمایی (ClaimReview) را جست‌وجو می‌کنیم. اگر نبود، گزارش‌های مستقل و معتبر و اسناد رسمی را در وب می‌یابیم و یک مدل هوش مصنوعی ادعا را فقط بر پایه همین شواهد ارزیابی می‌کند. رسانه‌ای که ادعا را منتشر کرده هرگز به‌عنوان تأیید به حساب نمی‌آید.
نتیجه‌ها: درست — شواهد ادعا را تأیید می‌کند. نادرست — شواهد خلاف ادعاست. گمراه‌کننده — بخشی درست، اغراق‌آمیز یا بدون زمینه مهم. تأییدنشده — شواهد برای داوری کافی یا هم‌سو نیست؛ این موارد را منتشر نمی‌کنیم.
میزان اطمینان بازتاب شواهد است، نه اطمینان خود مدل: سقف آن به تعداد ناشران مستقل بستگی دارد (یک منبع حداکثر ۶۰٪، دو منبع ۷۵٪، سه منبع یا بیشتر تا ۹۵٪) و اگر منابع معتبر با هم ناسازگار باشند کاهش می‌یابد.
یک راستی‌آزمایی فقط زمانی خودکار منتشر می‌شود که اطمینان دست‌کم ۸۵٪ باشد، دست‌کم سه منبع مستقل (یا دو سازمان راستی‌آزمایی) آن را تأیید کنند و هیچ شاهد متناقضی نباشد. بقیه موارد ابتدا به‌دست سردبیر بازبینی می‌شوند. مطالبی که خودکار منتشر شده‌اند برچسب دارند.
وقتی ادعایی دوباره مطرح شود آن را از نو بررسی می‌کنیم و اگر نتیجه تغییر کند، روی خود مطلب و در صفحه اصلاحیه‌ها اعلام می‌کنیم.